ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΡΙΜΝΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Νέα / MME Web

Category: MEDIA / 2016-11-11 /

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ… ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ;

Ρεπορτάζ της Άννα Ρούτση για το elculture.gr: "Το πρόγραμμα «Είμαστε όλοι Πολίτες» με τη διαχείριση του Ιδρύματος Μποδοσάκη ολοκληρώνεται. Με τη χρηματοδότηση της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και του Λιχτενστάιν, ύψους 7,34 εκ. ευρώ, ενισχύθηκαν 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις και υλοποιήθηκαν 76 έργα σε όλη την Ελλάδα, με άμεσα ωφελούμενους περισσότερους από 245.000 ανθρώπους. Με την ευκαιρία αυτή ξεχωρίζουμε μια απ’ τις θεματικές του προγράμματος που αφορά την εκπαίδευση και τα ανθρώπινα δικαιώματα και μιλάμε με την Δήμητρα Αδαμαντίδου, υπεύθυνη προγραμμάτων του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων. Μας μιλά για το «Δημιουργικό εργαστήρι δικαιωμάτων» του διοργάνωσε ο ΣΜΑ: Ο Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων φιλοξενεί 17 παιδιά ηλικίας 10-18 ετών από το Αφγανιστάν, τη Συρία, το Σουδάν, κ.ά. χώρες. Τα περισσότερα έχουν προορισμό άλλες χώρες και μένουν 6-12 μήνες. Είναι τελικά μια αρκετά μεγάλη περίοδος, που όμως παράλληλα ξέρουν ότι είναι προσωρινή. Έχει σημασία το πώς θα τη χειριστείς, ώστε να είναι ουσιαστική.

Να νιώσουν τα παιδιά ότι είναι σε μέρος ασφαλές, να ηρεμήσουν. Αλλά παράλληλα να αρχίσουν να έρχονται σ’ επαφή με την κοινωνία, να κάνουν σχέσεις με ανθρώπους, να βελτιώνουν τις δεξιότητές τους. Στόχος μας λοιπόν είναι να οργανώνουμε δράσεις με ενδιαφέροντα των παιδιών, όπως μαγειρική, μουσική, τέχνες, αθλητισμός και μέσω αυτών να τα εκπαιδεύσουμε στα ανθρώπινα δικαιώματα, στις έννοιες της αποδοχής, της διαφορετικότητας, της ένταξης. Η τέχνη γίνεται μέσο για να ενδυναμωθούν τα παιδιά και να υποστηριχθούν στη ζωή τους, για όσο είναι στην Ελλάδα και για μετά. Έγιναν ομάδες και εβδομαδιαία καλλιτεχνικά εργαστήρια. Προηγούνταν συζητήσεις με ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό για το τι σημαίνει π.χ σπίτι, φίλοι, τι κανόνες υπάρχουν εκεί. Από εκεί περνάγαμε στο πώς σεβόμαστε και το διπλανό μας και ότι τελικά δεν έχουν τόση σημασία οι όποιες θρησκευτικές, εθνικές ή άλλες διαφορές...

Μεταξύ των δράσεων ήταν ένα πάρτι όπου τα παιδιά μαγείρεψαν φαγητό απ’ τις χώρες τους και κέρασαν τη γειτονιά. Επιτέλους, δηλαδή, ήταν οι οικοδεσπότες (και πολύ περήφανοι γι’ αυτό!), ενώ συνήθως δεχόμαστε εμείς τη στήριξη της γειτονιάς. Κάναμε έκθεση με έργα, όπως το πώς αντιλαμβάνεται καθένας το σπίτι του – κάποια παιδιά που έχουν μείνει περισσότερο περιγράφουν τον ξενώνα ως σπίτι τους. Παίξαμε κι ένα φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με το σχολείο Μωραΐτη. Τα παιδιά μάλιστα έφτιαξαν την αφίσα με το λογότυπο «Go-all»! Κάτι πολύ ενδιαφέρον ήταν η κατασκήνωση ρομποτικής της EduACT, όπου καταφέραμε να στείλουμε παιδιά λόγω του προγράμματος. Είχαμε διαπιστώσει ότι οι προσδοκίες κι ο ορίζοντάς τους για το μέλλον είναι αναπόφευκτα περιορισμένος. Θέλουν απλά να βρουν κάποτε μια δουλειά. Επιλέξαμε λοιπόν να τους στείλουμε να κάνουν κάτι φαινομενικά δύσκολο, απαιτητικό, ώστε να νιώσουν ότι μπορούν να καταφέρουν οτιδήποτε. Διακρίθηκαν στη ρομποτική, ήρθαν εκστασιασμένα και αυτό το ενισχύσαμε. Μετά απ’ αυτό τα παιδιά ζητούν συνεχώς δραστηριότητες, θέλουν να συμμετέχουν σε όλα! Ένα παιδί που φοιτούσε στο διαπολιτισμικό σχολείο θέλησε να εγγραφεί σε γενικό. Τους νοιάζει το ντύσιμό τους, να είναι περιποιημένοι. Έχουν καλύτερη αίσθηση του εαυτού τους, ενδυναμώθηκαν, απέκτησαν εξωστρέφεια, κοινωνικοποιήθηκαν και κάνουν πιο ουσιαστικές σχέσεις με τους ανθρώπους»".

Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ στον ακόλουθο σύνδεσμο:

ELCULTURE.GR

Category: MEDIA / 2016-09-10 /

Αναφορά της The Guardian στο έργο του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων

Ρεπορτάζ της Helena Smith για την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας The Guardian για τους ασυνόδευτους ανήικους πρόσφυγες στην Ελλάδα και αναφορά στο ξεχωριστό έργο του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων και του Σταθμού Εφήβων στα Εξάρχεια.

« ... Μεταξύ των λίγων τυχερών παιδιών είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που έχουν βρει καταφύγιο στο Σύλλογο Μερίμνης Ανηλίκων, σε ένα νεοκλασικό σπίτι στην περιοχή Εξάρχεια της Αθήνας . Προέρχονται κυρίως, από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και τη Συρία..."

Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ στον ακόλουθο σύνδεσμο:

THEGUARDIAN.COM

Category: MEDIA / 2016-07-29 /

Ρεπορτάζ του athina984.gr: «Ανοιχτά Σχολεία» στην Αθήνα!

Ρεπορτάζ της Νάντιας Σκεπετάρη για τον ιστότοπο athina984.gr: Περίπου 1.300 παιδιά, εκ των οποίων το 30% προσφυγόπουλα από τος δομές του Ελαιώνα, του Σχιστού και του Ελληνικού συμμετέχουν στην πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων για σχολεία «ανοιχτά στη γειτονιά, σχολεία ανοιχτά στην κοινωνία». Το πρόγραμμα «Ανοιχτά Σχολεία» υλοποιείται σε 10 σχολεία σε διαφορετικές γειτονιές της Αθήνας: Πλατεία Βάθη, Εξάρχεια, Πλάκα, Παγκράτι, Βοτανικός, Άνω Πετράλωνα, Τέρμα Αχαρνών, Γκράβα, Γκύζη και Κυψέλη. Με στόχο να αποτελέσουν τα σχολεία πολιτιστικά και κοινωνικά κέντρα αλληλεπίδρασης των κατοίκων ο Δήμος Αθηναίων συνεργάζεται με φορείς της κοινωνίας των πολιτών, συλλόγους, σωματεία και συλλογικότητες και υλοποιεί δράσεις δημιουργικής απασχόλησης, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και εικαστικά δρώμενα με δωρεάν συμμετοχή.

Ένα από τα σχολεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα είναι και το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στη Γκράβα, στο οποίο σε συνεργασία με την ΜΚΟ για την Επιστήμη και την Επικοινωνία Sci-Co υλοποιεί πρόγραμμα ρομποτικής, προκειμένου να εξοικειωθούν τα παιδιά με την εκπαίδευση STEM και συγκεκριμένα με τις έννοιες της Επιστήμης και της Μηχανολογίας.

Την τρέχουσα εβδομάδα συμμετέχουν 8 παιδιά εκ των οποίων τα 5 είναι προσφυγοπούλα από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Ερυθραία που φιλοξενούνται και υποστηρίζονται από τον Σύλλογο Μέριμνας Ανηλίκων. Το πρόγραμμα «Ανοιχτά Σχολεία» παραμένει ανοιχτό με προοπτική να συνεχιστεί και με τη νέα σχολική χρονιά, απογευματινές ώρες. Βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο το πλήρες Ρεπορτάζ:

athina984.gr

Category: MEDIA / 2016-05-08 /

Εφ. Καθημερινή: Ο Τζαβέντ και τα άλλα παιδιά...

Ρεπορτάζ της Ιωάννας Φωτιάδη και φωτογραφίες του Christophe Vander Eecken για την Εφημερίδα Καθημερινή: O χρόνος έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα για τον Τζαβέντ, που αδημονεί να φτάσει η 25η Μαΐου. Για εκείνη την ημέρα έχει ορισθεί το ταξίδι του στη Νορβηγία, όπου θα σμίξει με τη μητέρα του. «Από την Ελλάδα θα θυμάμαι τον φίλο μου τον Οσάμα και το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη», λέει στην «Κ» ο 11χρονος Αφγανός, μισά στα ελληνικά, μισά στα αγγλικά, στο δωμάτιό του στον ξενώνα του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων, στα Εξάρχεια. Εδώ φιλοξενούνται δεκαεπτά αγόρια, από δέκα έως δεκαοκτώ ετών, που έχουν «εγκλωβιστεί» στην Αθήνα, από το Σουδάν, την Ερυθραία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, τη Συρία, το Μπανγκλαντές και την Αλβανία. Το πρωί τα αγόρια πηγαίνουν σχολείο, στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο - Λύκειο του Ελληνικού ή στο 36ο Δημοτικό Αθηνών, το απόγευμα συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες (γυμναστική, μουσική, χορός, εκμάθηση ξένων γλωσσών).

«Είμαστε ο παλαιότερος ξενώνας ασυνόδευτων ανηλίκων», λέει στην «Κ» ο κοινωνικός λειτουργός, Φώτης Παρθενίδης, που εργάζεται εδώ από το 2004. «Η ανάγκη ήταν ανέκαθεν υπαρκτή, αλλά παλαιότερα η μοναδική προοπτική για τα παιδιά ήταν να μείνουν στην Ελλάδα, οπότε η προτεραιότητά μας ήταν η ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία». Τα δεδομένα έχουν αλλάξει, καθώς η οικογενειακή επανένωση είναι πλέον εφικτή όχι μόνον με συγγενείς πρώτου αλλά και δευτέρου βαθμού. Το 2015 πέρασαν 49 παιδιά από τον ξενώνα.
Βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο το πλήρες Ρεπορτάζ της Eφημερίδας Καθημερινή:

KATHIMERINI.GR

Category: MEDIA / 2016-04-06 /

Χέρι χέρι στα ίδια θρανία

Ρεπορτάζ του Γιάννη Ζινδρίλη για την Εφημερίδα των Συντακτών: «Δεν πειράζει που δεν κάναμε μια ώρα Αρχαία, αυτό ήταν το καλύτερο μάθημα», ακούμε από την Κατερίνα Μιχαλοπούλου, φιλόλογο του 3ου Λυκείου Χαλανδρίου, να λέει για την επίσκεψη προσφύγων-μαθητών στην τάξη της στο πλαίσιο της καμπάνιας «Πιάσε το Χέρι Μου». Οι 16 ασυνόδευτοι ανήλικοι από διάφορες χώρες της Ασίας και της Αφρικής, που φιλοξενούνται στον ξενώνα του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων στα Εξάρχεια και φοιτούν κυρίως στο διαπολιτισμικό Γυμνάσιο-Λύκειο του Ελληνικού, μετά το σπάσιμο του πάγου μίλησαν στους μαθητές για την εμπειρία τους στην Ελλάδα και τις σκέψεις τους για το μέλλον, δείχνοντας πως η συνύπαρξη στη σχολική μονάδα μπορεί να βοηθήσει στον σεβασμό στο διαφορετικό.

Βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο το πλήρες Ρεπορτάζ της Eφημερίδας των Συντακτών:

EFSYN.GR

Category: MEDIA / 2016-02-11 /

"Le Monde: L'enfance perdue"

Ρεπορτάζ της Adéa Guillot, φωτογραφίες της Μυρτούς Παπαδοπούλου για την ηλεκτρονική έκδοση της Le Monde: Την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου η δημοσιογράφος της γαλλικής εφημερίδας Le Monde κα Adea Guillot και η φωτογράφος Μυρτώ Παπαδοπούλου στο πλαίσιο προετοιμασίας δημοσιογραφικού ρεπορτάζ που αφορά στο ταξίδι των Ασυνόδευτων Ανηλίκων (μέσα και έξω από την Ελλάδα) επισκέφτηκαν τον Ξενώνα μας. Αφού ενημερώθηκαν από τον υπεύθυνο Κοινωνικό Λειτουργό του Συλλόγου σχετικά με το σκοπό και το κώδικα λειτουργίας του, συγκέντρωσαν πληροφορίες και συνομίλησαν με φιλοξενούμενους εφήβους. Καθ'όλη τη διάρκεια της συνέντευξης εξασφαλίστηκαν συνθήκες απόλυτης εχεμύθειας (στοιχεία που αφορούν στην ταυτότητα τους δεν συμπεριλήφθηκαν στο ρεπορτάζ), ασφάλειας και προστασίας των παιδιών μας.

Βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο το εξαιρετικό αποτέλεσμα του ρεπορτάζ της Le Monde "L'enfance perdue" με εκτενή αναφορά στο Σύλλογο Μερίμνης Ανηλίκων και την προσπάθεια των ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων να ξεκινήσουν μια καινούργια αρχή στις χώρες της Ευρώπης

LEMONDE.FR

Category: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ / 2015-11-07 /

"Μια γιορτή προσφύγων στα Εξάρχεια"

Ρεπορτάζ της Χριστίνας Νικολαΐδου για το Protagon.gr: Η οδός Ισαύρων στα Εξάρχεια μετατράπηκε για περίπου τρεις ώρες σε πεζόδρομο. Μουσικές, χοροί, γεύσεις από όλον τον κόσμο, αρώματα και γενναιόδωρα εφηβικά χαμόγελα περίμεναν όσους τυχερούς βρέθηκαν το Σάββατο το απόγευμα στον ξενώνα φιλοξενίας προσφύγων, του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων. Οικοδεσπότες της γιορτής ήταν τα 15 αγόρια που σήμερα μένουν στο διώροφο νεοκλασικό στη βόρεια πλευρά των Εξαρχείων, οι εργαζόμενοι στον ξενώνα, μέλη του διοικητικού συμβουλίου αλλά και εθελοντές που βρίσκονται στο πλάι αυτής της προσπάθειας που έχει ξεκινήσει από πολύ παλιά, από το 1924. «Είμαστε τυχεροί που έχουμε αυτά τα παιδιά. Έχω επιλέξει να μην κάνω δική μου οικογένεια και γι’ αυτό έχω την ελευθερία της γενναιοδωρίας σε άλλα παιδιά. Είναι και αυτή μια ξεχωριστή μορφή ελευθερίας», δηλώνει η Αύρα Παπαθανασίου, οδοντίατρος, αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου, και «νονά» των παιδιών όπως η ίδια χαρακτηρίζει με περηφάνια τον εαυτό της.

Το μενού περιελάμβανε πεντανόστιμα πιάτα όλα μαγειρεμένα από τα χέρια των παιδιών. Φαλάφελ, πίτες, κεφτεδάκια, ρύζι με ροζ σάλτσα λαχανικών, παστίτσιο, κοτόπουλο με λευκή σάλτσα, φασόλια μαυρομάτικα και πέρκα κοκκινιστή με μελιτζάνα εντυπωσίασαν τους καλεσμένους που παραδέχτηκαν την ξεχωριστή νοστιμιά της έθνικ κουζίνας. Ο Μουσέ, δεινός χορευτής από την Ερυθραία, αφού τελείωσε με τα μαγικά του στην κουζίνα, άφησε τις κουτάλες και έπιασε το χορό. «Από παιδί έκανα πρόβες. Μου αρέσει πολύ ο χορός. Αγαπημένη μου μουσική ειναι η ροκ», μας λέει λαχανιασμένος, αρνούμενος να σταματήσει το χορό ακόμα και όταν τελειώνε το τραγούδι.

Στις 6 το απόγευμα τα ηχεία κατέβηκαν από τα παράθυρα του ξενώνα, η κορδέλα της τροχαίας που κρατούσε κλειστό το δρόμο βγήκε, τα πλαστικά πιάτα και τα ποτήρια μαζεύτηκαν και η πόρτα του ξενώνα έκλεισε και αυτή. Από πίσω βρίσκεται το καθιστικό. Μια πολύχρωμη βιβλιοθήκη με σχολικά και εξωσχολικά βιβλία, μία οθόνη τηλεόρασης και τα τηλεχειριστήρια ηλεκτρονικού παιχνιδιού περιμένουν τους 15 εφήβους που ζουν σήμερα στον ξενώνα στα Εξάρχεια. Παιδιά, πρόσφυγες πολέμου, με ιστορίες παιδικής κακοποίησης που προκαλούν θυμό, ασυνόδευτοι ανήλικες για το ελληνικό κράτος, που είτε φτάνουν στην Ελλάδα μόνοι τους είτε εγκαταλείπονται στα σύνορα. Για τους περισσότερους η χώρα μας είναι ένας ενδιάμεσος σταθμός πριν ενηλικιωθούν. Οι περισσότεροι, άλλωστε, ξέρουν ότι η δουλειά στην Ελλάδα είναι δύσκολο πράγμα. Εκτός του σχολείου και των μαθημάτων που παρακολουθούν εντός του ξενώνα, στα παιδιά δίνονται και κατευθύνσεις επαγγελματικού προσανατολισμού με τη βοήθεια εθελοντών και δικτύου εργοδοτών. Στόχος άλλωστε του συλλόγου μεταξύ άλλων είναι η κατάρτιση και η εκπαίδευση των παιδιών, με σκοπό να καταλάβουν, όσο είναι δυνατόν, τι μπορούν ή τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους.

Η Ελλάδα, τα Εξάρχεια, ο ξενώνας, μπορεί για τους περισσότερους να είναι ένας προσωρινός σταθμός. Είναι όμως ένας μεγάλος σταθμός. Ένας σταθμός αγάπης και ανθρωπιάς. Ένας σταθμός που έχει καταφέρει να απαλύνει τη μεγάλη πληγή που φέρει το κάθε παιδί στην ψυχή του όταν φτάνει στη χώρα μας. Τα σκούρα μάτια και των 15 παιδιών σήμερα λάμπουν και πετούν τις σπίθες της εφηβείας. Μέσα τους συνεχίζει να υπάρχει ο πόνος. Αλλά πλέον όχι μόνος του. Υπάρχει και η αγάπη, η συντροφιά, η αγκαλιά που είναι πλέον έτοιμα να ανταποδώσουν στους ανθρώπους που θα βρεθούν στο διάβα τους.

Η γιορτή στον Σύλλογο Μερίμνης ανηλίκων, έγινε στο πλαίσιο του έργου ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Το έργο χρηματοδοτείται από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία, στο πλαίσιο του Προγράμματος «Είμαστε όλοι πολίτες», το οποίο είναι μέρος του συνολικού χρηματοδοτικού μηχανισμού του ΕΟΧ για την Ελλάδαμ γνωστού ως EEA Grants. Διαχειριστής Επιχορήγησης είναι το Ίδρυμα Μποδοσάκη. Στόχος του Προγράμματος είναι η ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών στη χώρα μας και η ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.

PROTAGON.GR

Category: MEDIA / 2015-10-15 /

«Μια μέρα με τους ανήλικους πρόσφυγες των Εξαρχείων»

Τα παιδιά που αποχωρίστηκαν τις οικογένειές τους και ταξίδεψαν μόνα τους από τις πιο ταραγμένες περιοχές του πλανήτη στην καρδιά της Αθήνας, με όνειρο μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη. Ρεπορτάζ από τον Γιώργο Πουλιόπουλο για το NEWS247.GR, Φωτογράφηση από την Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου-Watkinson.

Είναι ένα συνηθισμένο μεσημέρι στην Αθήνα. Η τηλεόραση στο κτίριο των Εξαρχείων παίζει ειδήσεις για το προσφυγικό. Οι περισσότεροι από τους διαμένοντες εδώ δεν χρειάζεται να παρακολουθήσουν το δελτίο, καθώς αυτό το θέμα είναι κομμάτι της ζωής τους. Βρισκόμαστε στον Σύλλογο Μερίμνης Ανηλίκων. Μια οργάνωση που λειτουργεί ως φιλανθρωπικό σωματείο από το 1924, εδώ δεκαπέντε χρόνια ειδικεύεται στη φιλοξενία ανήλικων παιδιών που φτάνουν στη χώρα μας από εμπόλεμες και γενικότερα ταραγμένες περιοχές του πλανήτη.
«Αυτή τη στιγμή στον ξενώνα φιλοξενούνται 16 παιδιά , οι υποδομές του αρκούν συνολικά για τη φιλοξενία 17 ατόμων» λέει ο Φώτης Παρθενίδης, κοινωνικός λειτουργός που εργάζεται για πάνω από μια δεκαετία εδώ. «Πριν από ένα χρόνο ήμασταν γεμάτοι, όπως και οι άλλες αντίστοιχες δομές και μάλιστα υπήρχε και μεγάλη λίστα αναμονής. Αυτό πλέον δεν ισχύει». Ο λόγος έχει να κάνει και με τις εικόνες που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση μας. Η πρόσβαση στη δυτική Ευρώπη έχει γίνει ευκολότερη, ένα ταξίδι που κάποτε κόστιζε τρεις και τέσσερις χιλιάδες ευρώ πλέον δεν ξεπερνά τις λίγες εκατοντάδες. «Επιπλέον στους ίδιους τους ανήλικους πρόσφυγες υπάρχει προτροπή από τις οικογένειες τους να μην παραμείνουν στην Ελλάδα, αλλά να κάνουν το παν για να φτάσουν σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης, είτε έχουν συγγενείς εκεί, είτε όχι».

Ο Μοχάμεντ, 15 ετών, είναι ίσως ο πλέον καινούργιος κάτοικος του ξενώνα. Έχει περίπου δύο μήνες στην Ελλάδα , η συζήτηση μαζί του γίνεται με με τη βοήθεια ενός από τα παλαιότερα παιδιά που μεταφράζει από τα αραβικά. «Έφυγα από τη Συρία εξαιτίας του πολέμου» απαντάει γρήγορα και κοφτά χωρίς να θέλει να μπει σε λεπτομέρειες. Στον ξενώνα βρίσκεται εδώ και περίπου δύο μήνες, συνεννοείται στα αραβικά με τα άλλα παιδιά, τις πρωινές ώρες επισκέπτεται και αυτός το διαπολιτισμικό σχολείο. «Δεν έχω κανένα παράπονο από τους ανθρώπους του ξενώνα, ούτε από τα άλλα παιδιά που μένουν εδώ. Απλά μου λείπει η οικογένεια μου». Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ στον ακόλουθο σύνδεσμο:

NEWS.247.GR

Category: MEDIA / 2015-06-15 /

Ιδρυμα Μποδοσάκη: Eπιχορήγηση στον Σύλλογο Μερίμνης Ανηλίκων μέσω του προγράμματος «Είμαστε όλοι πολίτες»

Ρεπορτάζ της Εφημερίδας Καθημερινή: Mε 2,7 εκ ευρώ επιχορηγούνται έργα που ως απώτερο στόχο έχουν την ενδυνάμωση της Κοινωνίας των Πολιτών, που παραμένει στη χώρα μας ανοχύρωτη, όπως ανακοίνωσε χθες το Ιδρυμα Μποδοσάκη. Στις τελευταίες δύο προσκλήσεις ενδιαφέροντος με θεματικές «προαγωγή των δημοκρατικών αξιών, περιλαμβανομένων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και «ενδυνάμωση δομών και ανάπτυξη ικανοτήτων των ΜΚΟ» ανταποκρίθηκαν 267 ΜΚΟ, εκ των οποίων αρχικά επελέγησαν 237 που πληρούσαν τα κριτήρια, για να φθάσουν στην «τελική ευθεία» 36 αιτήσεις. Πρόκειται για 20 μεγάλα έργα, με επιχορήγηση έως 150.000 ευρώ, και 16 μικρά, με επιχορήγηση έως 50.000 ευρώ. Οι επωφελούμενοι υπολογίζονται σε 50.000 άτομα- μεγάλο ποσοστό αυτών θα είναι νέοι και παιδιά.

Ενδεικτικό παράδειγμα των επιλεγόμενων έργων είναι ο «Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων», που ιδρύθηκε το 1924 για να φροντίσει τα ορφανά της Μικρασιατικής Καταστροφής, αλλά σήμερα μεριμνά για ασυνόδευτους ανηλίκους που φθάνουν στην Ελλάδα. «Στο νεοκλασικό κτίριο μας στα Εξάρχεια φιλοξενούμε 17 αγόρια, από 11 έως 18 ετών, που κατάγονται ως επί το πλείστον από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τη Συρία» εξήγησε κατά την παρουσίαση η κ. Δήμητρα Αδαμαντίδου. «Σε εμάς φθάνουν μέσω παραπομπής από την Υπηρεσία Ασύλου και μένουν για όσο χρειαστεί» προσέθεσε. Το κλίμα στο παλαιό οίκημα είναι οικογενειακό, «όταν ανακοινώνεται η αποχώρηση ενός παιδιού, τα υπόλοιπα καταβάλλονται». Το επιτελείο προσπαθεί να εγγράφει τους εφήβους το συντομότερο στο εγγύτερο διαπολιτισμικό σχολείο, «ακόμα και αν είναι παρατηρητές», ενώ εθελοντές τους διδάσκουν ελληνικά από την πρώτη μέρα. Από το πρόγραμμα θα λάβουν 41.511 ευρώ, με στόχο τη διοργάνωση εργαστηρίων για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των παιδιών. Συγκεκριμένα, θα προσφέρονται εβδομαδιαίως μαθήματα μαγειρικής, video art αλλά και ευρύτερα καλών τεχνών, ενώ θα τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες. Τέλος, θα προωθηθεί η δημιουργία ενός δικτύου εθελοντών- μεντόρων, ανθρώπων διακεκριμένων στον κλάδο τους, που θα καθοδηγούν τους ανήλικους και θα τους βοηθήσουν να προβάλουν τα έργα τους- ανάλογα με τα ταλέντα τους.

Κathimerini.gr

Category: MEDIA / 2015-03-07 /

Ρεπορτάζ: "Στο σπίτι μου. Στον ξενώνα"

Ρεπορτάζ της Εφημερίδας Τα ΝΕΑ: Ενα ταξίδι που κοστίζει 4.000 δολάρια, δύο ξενώνες ασυνόδευτων προσφύγων που έκλεισαν πρόσφατα και 694 νέα αιτήματα. Και πίσω από τους αριθμούς η πορεία των δεκάχρονων από τη Σομαλία Ή το Πακιστάν που πέρασαν κάποτε στην Ελλάδα και αναζητούν μια θέση στον ήλιο. Φωτογραφίες: Αλεξία Τσαγκάρη.

"'Ημουν μόνο ένα μικρό παιδί, αλλά είχα ένα μεγάλο όνειρο. Ημουν μόλις δέκα χρονών, όταν η μαμά μου με ανάγκασε να εγκαταλείψω την εμπόλεμη Σομαλία...". Περισσότερα στον σύνδεσμο που ακολουθεί.

tanea.gr

Category: MEDIA / 2014-05-05 /

VICE: Μια μέρα σε ένα σταθμό ασυνόδευτων εφήβων στα Εξάρχεια

"...Φτάνω στον ξενώνα –είναι ένα παλιό νεοκλασικό σπίτι στην αρχιτεκτονική αισθητική του ’30. Στα σκαλιά της είσοδου, στην οδό Ισαύρων, κάθεται ένας μικροκαμωμένος μπόμπιρας – κρατά μια μπάλα ποδοσφαίρου και φορά τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Μου ρίχνει μια ερευνητική ματιά, καθώς ανοίγω τη βαριά ξύλινη πόρτα. Του Αντώνη Ντινιακού. Φωτογραφίες, βίντεο: Αλεξία Τσαγκάρη.

Τριγυρίζουμε στα δωμάτια. Τέσσερα συνολικά συν ένα στον κάτω όροφο -εκεί ζουν οι Βενιαμίν του ξενώνα, ο Τ. που είναι 12 ετών, ο Α. που είναι 13 και ο Α. στα 15. Ο Α. και ο Α. είναι αδέρφια από την Ερυθραία –έφυγαν μέσα σε μια νύχτα με τη μητέρα τους, δίχως να ξέρουν το λόγο. Στην Ελλάδα χωρίστηκαν κι από αυτήν –η ίδια ζει πλέον σε άλλη χώρα. Περιμένουν ότι μια μέρα θα τη συναντήσουν και πάλι. Ο Τ. είναι διαφορετική ιστορία. Είδε τη μητέρα του να δολοφονείται εν ψυχρώ κατόπιν εντολής του πατέρα του, ενώ ο ίδιος φυγαδεύτηκε από συγγενείς του. Η 13χρονη αδερφή του ζει ακόμα στο Πακιστάν –του λείπει πολύ. «Θα μεγαλώσω και θα τη φέρω εδώ μια μέρα», μου λέει. Για την ώρα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Οι μνήμες από την κακοποίηση που είχε υποστεί από τον πατέρα του είναι ακόμα νωπές και οι κίνδυνοι μεγάλοι.."

Πηγή: VICE

Category: MEDIA / 2010-01-10 /

Enet: Το μετέωρο βήμα του μικρού Χασάν

"Πρόσφυγες. Παιδιά. Μόνα, χωρίς τους γονείς τους. Ανήλικοι που έφυγαν απ' την πατρίδα τους για να γλιτώσουν απ' τα δεινά του πολέμου και της απόλυτης ένδειας και συνάντησαν δουλεμπόρους, εκβιαστές, τρόμο και βία. Μπήκαν στη χώρα μας με μόνες αποσκευές τα τραύματα στο σώμα και την ψυχή τους. Και βρέθηκαν χαμένοι στα γρανάζια της αδιαφορίας, της γραφειοκρατίας, αντιμέτωποι με μια λαθραία ζωή. Αθώα θύματα για δεύτερη φορά. Τα μεγαλύτερα, σε μια χώρα που αγνοεί διεθνείς συνθήκες και υποχρεώσεις. Ελάχιστα απ' αυτά βρίσκουν καταφύγιο στους λίγους ξενώνες για ανήλικους ασυνόδευτους πρόσφυγες. Σ' έναν απ' αυτούς, στα Εξάρχεια, συναντήσαμε τον Χομαγιόν, τον Γκουλάμ, τον Χασάν. Αυτοί είναι οι «τυχεροί». Μπορούν ακόμα να ελπίζουν...ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΤΖΟΥ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ.

Η ιστορία του Γκουλάμ από το Αφγανιστάν, που στα 16 του δραπέτευσε από τις συνέπειες του πολέμου, δεν διαφέρει και πολύ από τις ιστορίες όλων των παιδιών που, για να ξεφύγουν από τον πόλεμο, τις διώξεις, τις κακουχίες, την ανυπαρξία, ξεκινούν το μακρινό ταξίδι προς την Ευρώπη. Μόνοι, ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες που καταφτάνουν κατά χιλιάδες κάθε χρόνο στην Ελλάδα και χάνονται στα γρανάζια της κρατικής αδιαφορίας και της συστηματικής παραβίασης των διεθνών συμβάσεων και κανονισμών. Ο Γκουλάμ είναι από τους ελάχιστους «τυχερούς», γιατί είναι ένας από τους μόλις 16 που φιλοξενούνται στον ξενώνα του Συλλόγου Μερίμνης Ανηλίκων (ΣΜΑ) στα Εξάρχεια, στη μοναδική δηλαδή δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων που λειτουργεί στην Αθήνα."

Πηγή: Enet
Top